موسی ظفر*
فرشتهها گزارش دادند که قسمتی از جهنم گم شده است. علت گمشدن بخشی از جهنم این بود که تمام توجه فرشتهها بر حفظ امنیت بهشت متمرکز شده بود و در خیال کسی نمیگنجید که جهنم، جایی که پیروان هیچ دینی علاقهای به ورود به آن ندارند، دزدی شود. جالب این بود که دزدها نه از گوشههای جهنم، که کمی سردتر و قابل تحملتر بود، بلکه درست از وسط آن دزدیده بودند. میشود گفت، گل روی کیک جهنم را برده بودند.
جلسهای به ریاست خود خداوند دایر شد تا قضیه را بررسی کند و برای برگرداندن جهنم گمشده تدابیری اتخاذ شود. کمیسیونی به ریاست میکاییل تشکیل شد تا چگونگی دزدی را بررسی و عاملان آن را مشخص کند. کمیسیون دیگری به ریاست جبرییل ساخته شد تا جهنم را با امانتداری کامل به محل قبلی آن برگرداند. اسرافیل هم خواست رئیس کمیسیونی چیزی باشد، اما خداوند به وی فرمود که کارش فقط پف کردن گَردِ حیات در آخرالزمان است و بهتر است تا آن زمان دندان روی جگر بگذارد و مثل سازمان ملل هیچ کاری نکند.
پس از شش روز میکاییل گزارش داد که جهنم توسط طالبان با همکاری سایر گروههای تروریستی از جمله القاعده و تحریک طالبان پاکستان، دزدیده شده است. در گزارش آمده بود که دزدان جهنم، زمانی که محافظان خواب بودهاند، جهنم را از دروازۀ عقبی بیرون کشیده، به دنیا برده و در قلب آسیا پنهان کردهاند. دزدان برای اینکه کسی شک نکند، نام جهنم را به افغانستان تغییر دادهاند. میکاییل افزوده بود که این جهنم اکنون به بهشت تروریستها بدل شده است و آنها در این زمین نفرینشده برای خود آرگاه و بارگاهی دارند.
پس از مطالعۀ دقیق گزارش، خداوند از جبرییل خواست تا همراه با نیروهایش وارد عمل شود و افغانستان را به جای قبلیاش برگرداند. جبرییل به افغانستان آمد و قبل از هر نوع درگیری مسلحانه به قندهار رفت تا با رهبر طالبان مذاکره کند. رهبر این گروه بهمحض دیدن چهرۀ نورانی جبرییل تقاضای کمپل کرد. جبرییل وقتی دید او از دیپلماسی کمپل کار میگیرد، دست از مذاکرات برداشت و به نیروهایش دستور داد تا افغانستان را بهزور به محل اصلی آن برگرداند.
در جلسۀ هفته بعد جبرییل به خداوند گزارش داد که نیروهای طالبان تا به دندان با سلاح امریکایی مسلح هستند. او گفت که نیروهایش متحمل تلفات زیادی شده و دیگر قدرت جنگیدن ندارند. جبرییل گفت که ارتش شیطان نیز بهصورت مخفی و علنی از طالبان حمایت میکند و شکست دادن این گروه آسان نیست. خداوند از واکنش مردم افغانستان پرسید و اینکه چرا آنها در برابر جهنمشدن محل سکونتشان ابراز نارضایتی نمیکنند. جبرییل با آه و ناله گفت فقط عدهای از زنان از وضعیت ناراضی هستند و بهقیمت جانشان دست به اعتراض میزنند. او افزود که بقیۀ مردم یا زورشان نمیکشند یا از وضعیت راضی هستند.
در پایان جلسه خداوند فرمود: «بگذارید بمیرند. مردمی که اینقدر بخار نداشته باشند، همان جهنم برایشان بهتر است.»
* موسی ظفر، طنزنویس و روزنامهنگار است.
