موسی ظفر*
از دید طالبان، خداوند در خلقت مردان سعی و تلاش زیادی به خرج داده و این موجود را طوری خلق کرده است که نیاز به ویرایش و پیرایش نداشته باشد: کافی است حمام نرود، پشمهای صورتش را نتراشد و واسکت بپوشد؛ بقیهاش فوقالعاده است.
برای زنان اما خداوند این دقت را به خرج نداده است. خداوند چیزهایی در این موجودات گذاشته است که اصلاً به آن نیاز ندارند. برای اینکه آبروداری کرده باشند، طالبان قوانینی را وضع کردهاند تا عیبهای آن ستارالعیوب را با شریعت خالص بپوشانند.
پا: از دید طالبان هیچ نیاز به پا ندارند. پا برای راه رفتن است و هر کس راه برود بالاخره یک روز برای کاری از خانه بیرون میشود. مرد که پا دارد و بیرون برود خیر است، زن دیگر چرا؟
نصف مغز: طالبان فکر میکنند که زنان ناقصالعقل هستند و مغز آنها به اندازۀ نصف مغز یک مرد کار میکند. حتی اگر مغزشان بهصورت کامل هم کار کند، زنان نیاز ندارند تا تمام آن را استفاده کنند. زن وقتی درس نخواند، کار نکند، فکر نکند و تنها کارش نگهداری از هفت بچه و یک شوهر پخپلو! باشد، یک مغز کامل را چه میکند؟
صورت: طالبان معتقدند که اگر زنها ابرو برای چیدن، لب برای گزیدن، چشم برای چشمک زدن، گونه برای بوسیدن، زبان برای گفتن حرفهای عاشقانه و مو برای لمس کردن نمیداشتند، مردان عالم هیچ وقت گمراه و تحریک نمیشدند. پس سرهای زنان اضافی است و بهتر است زیر برقع بماند یا اصلاً نباشند. این «نباشند»ش که گزینۀ بهتر است، اما سازمان ملل متحد زیاد غر میزند. پس عجالتاً تا امر ثانی زیر برقع بماند.
از نظر طالبان، بقیۀ پرزههای زنان مشکل زیادی ندارند و اگر صورت و پا و مغز آنها حذف شوند، با بقیهاش میشود از سر مجبوری کنار آمد. شانههای زن برای حمل بار خوب است. دستهایشان برای کارِ خانه به درد میخورند. شکمشان برای بچه به دنیا آوردن ضرورت است. هرچند نیاز به سینه نداشتند و اگر به جای آن نل کوچکی برای شیر دادن کودکان کار گذاشته میشد، خوب بود، ولی فعلاً باشد.
میبینید که طالبان چقدر مهربان هستند و حقوق کامل زنان را رعایت میکنند؟ آنها میتوانستند پرزههای دیگر را هم حذف کنند، اما با خود گفتند: «نه، اینقدر تنگنظری و الاغفکری خوب نیست. باید ظرفیت داشت و برخی از خلقتهای اضافی خدا را تحمل کرد. شاید حکمتی در آن نهفته باشد.»
* موسی ظفر، طنزنویس و روزنامهنگار است.
