شماری از زنان در شهر کابل امروز پنجشنبه (۳ قوس) بار دیگر دست به اعتراض زده خواستار تأمین حقوق زنان در افغانستان شدند.
این معترضان که شمارشان به دهها تن میرسید، با سر دادن شعار «زن، زندگی، همبستگی» از طالبان خواستند تا دست از خشونت و ایجاد محدودیت علیه زنان بردارند.
زنان معترض همچنین از تمام زنان افغانستان خواستند که برای رهایی از زنجیرهای اسارت به پا خیزند و تا حقوق و آزادیهایشان تامین نشده، دست از اعتراضهای مسالمتآمیز برندارند.
به گفتهی اعتراضکنندگان پایتخت، بدون مشارکت فعال زنان، هیچ جامعهای به پیشرفت و خوشبختی نمیرسد.
مبینه* یکی از این معترضان در گفتوگو با زنتایمز میگوید: «ما هر روز از صحنههای عمومی جامعه حذف میشویم. طالبان هر روز محدودیتهای بیشتری را بر ما وضع میکنند. ما دیگر تحمل آن را نداریم.»
ویدیوئی که از این تظاهرات به دست زنتایمز رسیده نشان میدهد که طالبان تظاهراتکنندگان را با کشیدن قید ماشهی سلاح تهدید و متفرق میکنند.
طالبان پس از قدرتگیری دوباره بر افغانستان، قوانین تبعیضآمیزی را علیه زنان وضع کردند که زنان را از داشتن حق تحصیل، حق کار، سفر، حضور در پارکهای عمومی و مراکز ورزشی، تردد بدون همراه مرد و در تازهترین مورد از رفتن به حمامهای عمومی زنانه، محروم میسازند.
طالبان همچنین اعتراضهای مدنی زنان را در شهرهای مختلف به شدت سرکوب کرده و شماری از زنان فعال مدنی و معترض را بازداشت و شکنجه کردهاند.
در همین حال استقرار آپارتاید جنسیتی در افغانستان نگرانیهای بسیاری از سوی چهرههای سیاسی، مجامع و سازمانهای حقوقبشری بینالمللی را در پی داشته است.
در تازهترین مورد رینا امیری، نمایندهی وزارت خارجهی ایالات متحد امریکا در امور زنان و حقوق بشر در افغانستان از به حاشیهراندن زنان افغانستان از سوی طالبان ابراز نگرانی کرده است.
وی با اشاره به لغو انجمن مستقل وکلای مدافع افغانستان توسط طالبان گفته است که بسیاری از قاضیان و دادستانهای زن، به جای کسب درآمد از راه تخصص و مهارتهای خود، برای تأمین نیازمندیهای اولیهی زندگی، مجبورند گدایی کنند.
