منابع محلی در ولسوالی لعل و سرجنگل ولایت غور میگویند که دعوای حقوقی بر سر روستای بوم چهارآسیاب این ولسوالی منجر به کوچ اجباری ۲۰ خانواده از این روستا شده است.
یک منبع که نمیخواهد از او نام برده شود، به زنتایمز میگوید که روستای بوم چهارآسیاب در حدود ۸۰ سال پیش توسط شخصی به نام حاجی موسی از شخص دیگری به نام صادقخان با اسناد عرفی خریداری شده بود، اما بازماندگان صادقخان با اسناد شرعی پیش طالبان رفته و به کمک طالبان باشندگان این روستا را مجبور به کوچ اجباری کردهاند.
این منبعِ نزدیک به حاجی موسی که از باشندگان این روستا است، میگوید که بازماندگان صادقخان در زمان جمهوریت نیز به محکمه مراجعه نموده، غیابی به نفع خود فیصله کرده بودند، اما تا کنون نتوانسته بودند باشندگان این روستا را به زور از خانههایشان بیرون کنند.
یک منبع دیگر نیز که نخواست از او نام گرفته شود، این موضوع را تایید کرده، گفت که دعوا بر سر این روستا بیش از ۱۵سال میشود که بین حاجی موسی و بازماندگان صادقخان که هردو از قوم هزارهاند جریان دارد: «شخصی بهنام رزاق خان که از وارثان صادقخان است سند شرعی دارد و رزاقخان در دوره جمهوریت هم دعوا کرده بود. او حکم محکمه را دارد که باید مردم بوم چهارآسیاب کوچ کنند و جای دیگری بروند، اما آنها این کار را نکردند.»
منبع میافزاید که بازماندگان صادقخان با قدرتگیری دوبارهی طالبان بار دیگر برای گرفتن زمینهایشان اقدام کردهاند و محکمهی طالبان پرونده را به نفع رزاقخان یکی از بازماندگان صادقخان فیصله کرده و مردم را کوچ اجباری دادهاند.
یکی دیگر از باشندگان روستا که نمیخواهد از او نام گرفته شود، میگوید که جمعهخان، مدیر حقوق و قاضیحنفی، قاضی محکمهی طالبان در ولسوالی لعل و سرجنگل به زور از مردم نشان انگشت گرفتهاند و سند این روستا را به نفع بازماندگان صادقخان فیصله کردهاند.
به گفتهی این منبع، مردم این روستا برای خود زندگی ساخته بودند، اما هیچیک از مصارف آنها در نظر گرفته نشده است: «مردم در این قریه بیش از هزار درخت مثمر و ۴۰۰ هزار درخت غیرمثمر دارند و خانه برای خود ساختهاند. بدون توجه به همهی اینها، آنها را کوچ اجباری دادهاند.»
باشندگان این روستا در یک نامهی اعتراضی از محکمهی طالبان خواستار فرستادن یک هیئت حقیقتیاب در این مورد شدند.
