طالبان زنان خانواده نظامیان سابق را مجبور به ازدواج اجباری می‌کنند

فرشته غنی

شریفه نام مستعار معلمی است که می‌گوید پس از آمدن طالبان،‌ زندگی‌اش به یک جهنم تبدیل شده است. از دست دادن کار و خانه‌نشینی اجباری فقط بخش کوچکی از مشکلات او است. پس از آن‌که ولایت نیمروز به دست طالبان سقوط می‌کند، دو برادر شریفه که از نظامیان پیشین بودند، برای حفظ‌ جان‌شان مجبور به فرار از کشور می‌شوند. شریفه همراه پدر و مادر پیرش تنها می‌ماند. 

 شش ماه پیش، یکی از قوماندانان طالب در نیمروز به خانه‌ی‌ او می‌آیند: «شام بود که به خانه‌ی ما آمدند. به پدرم گفتند که چای بیاور. وقتی که پدرم برای‌شان چای را برد، قوماندان طالب قندی را از بشقاب برداشت و گفت تبریک باشد، به‌خاطر نکاح دخترت با یکي از افرادم آمدیم. اینه شیریني‌اش را خوردیم.»

پدرش هرچه تلاش می‌کند که مانع این نکاح اجباری شود، دست‌اش به‌جایی نمی‌رسد: «پدرم زیاد عذر کرد که دخترم را به‌زور نکاح نکنید، اما آن قوماندان طالب تفنگ بالای سر پدرم گذاشت و گفت ریش‌سفید هستي وگرنه می‌کشتم‌ات. دخترت را هم به‌ زور می‌بردم… پدرم دیگر کاری کرده نتوانست.»

شریفه به زن‌تایمز می‌گوید: «وقتی خطبه‌ی نکاح را خواندند، مرا به زور از خانه کشیدند. درحالی‌که چیغ می‌زدم و خودم را محکم به چوکات دروازه چسپانده بودم. آن‌ها مرا کشال کرده از خانه کشیدند. همان شب به‌‌سوی ولسوالی بکواه حرکت کردند. من چهار ماه به دور از مادر و پدرم در آن‌جا بودم.»

او پس از انتقال به ولسوالی بکواه، از سوی آن مرد طالب، هر شب مورد شکنجه، آزار و اذیت قرار می‌گیرد: «شوهرم یک طالب بسیار خشن و بدجنس بود. هر شب مرا تا سرحد مرگ لت‌وکوب می‌کرد. می‌گفت: بگذار گناهان‌ات پاک شود. چون برادران‌ات نظامی بودند، در خون تو کفر جا گرفته است. تا وقتی‌که گناهان‌ات پاک نشده‌اند، باید بزنم‌ات.»

در نهایت پس از چهار ماه، آن شوهرش او را به خانه‌ی پدرش باز می‌گرداند و تا کنون برای شریفه روشن نیست که آیا او دوباره به دنبالش خواهد آمد، یا خیر.

مستندات نشان می‌دهد که طالبان همزمان با قتل و ترور کارمندان حکومت پیشین-به‌ویژه نظامیان-، خانواده‌ی آنان را نیز مورد آزار و اذیت، تجاوز و ازدواج اجباری قرار می‌دهند.

دو هفته پیش، الهه دلاورزی، دانشجوی سال سوم دانشگاه طبی کابل و دختر یکی از نظامیان پیشین ریاست امنیت ملی با نشر ویدئوهایی، تجربه‌اش از تجاوز، شکنجه، حبس و ازدواج اجباری با یکی از سخنگویان سابق طالبان را همگانی کرد. او گفته است که سعید خوستی، سخنگوی سابق وزارت داخله‌ی طالبان در ماه دلو سال گذشته در ریاست استخبارات طالبان در کابل به او تجاوز و سپس مجبور به ازدواج کرده است. پس از همگانی شدن این موضوع، دیده‌بان حقوق بشر از سازمان ملل و دیپلومات‌های خارجی در افغانستان خواست که وضعیت او را دنبال کنند. در بیانیه‌ی این نهاد آمده است که پس از قدرت‌گیری طالبان و از بین رفتن همه‌ی ساختارهای حمایتی برای زنان، الهه و سایر دختران هم‌سرنوشت او در معرض خطر جدی قرار دارند. این نهاد همچنین به نقل از یک خبرنگار نوشته است که طالبان با اعضای زن خانواده‌ی کارمندان حکومت پیشین، رفتار مشابهی داشته است. 

پنج‌شنبه‌ی هفته گذشته، شماری از زنان معترض در یک مکان بسته در شهر کابل کنار هم جمع شدند. آن‌ها خواستار توقف ازدواج‌های اجباری و تجاوز جنسی از سوی طالبان شدند. این فعالان معترض در قطع‌نامه‌ای تاکید کردند که طالبان به ظلم و تجاوزهای خود علیه زنان «رنگ و بوی دینی و مذهبی می‌دهند و از دین و مذهب به‌گونه‌ی ابزاری برای رسیدن به اهداف غریزی و شوم خود استفاده می‌کنند.» موضوعی که این معترضان خواهان توقف هرچه زودتر آن شدند. این گروه همچنین از بی‌توجهی جامعه‌ی جهانی انتقاد کرده گفته‌اند که با وجود رسانه‌ای شدن ازدواج‌های اجباری توسط مقامات طالبان، هیچ نهاد داخلی و بین‌المللی برای جلوگیری از آن اقدامی نکرده‌اند.

دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در اعلامیه‌ای که در صفحه‌ی فیسبوک‌اش منتشر کرده، از مقامات طالبان خواسته است که به‌طور شفاف پرونده‌های ازدواج اجباری و شکنجه‌ی زنان را بررسی کرده و عاملان آن را مجازات کنند. در بخشی از این اعلامیه آمده است: «ما از مقامات حاکم می‌خواهیم که به‌طور شفاف تمام موارد نقض حقوق زنان را بررسی کرده، عاملان آن را مورد بازخواست قرار دهند و امنیت زنان و دختران افغان را تضمین کنند.»